در این دلتنگی بزرگ در این غم عمیق فراموش کردم پایان قصه ام را !تو برایم بگو...مثل همیشه نگاه به دوردست ها می کنم وشاید آن سایه بر فراز آن کوه دوردست تو باشی! عمیق نفس بکش و بعد به من بگو به عشق اعتقاد داری؟ به من بگو آیا هنوز فکر می کنی روزی عاشق شده باشی؟باد در مسیر سکوت همه چیز را با خود برد...ذهنم به سمت دو خط موازی می رود آن دو خطی که هرگز بهم نرسیدند!چق

نمیدانم چرا هنوز منتظرم با یک ساک پلاستیکی بزرگ سراهم سبز بشویهنوز منتظرم گلدان کوچکی با گلهای شیشه ای قهوه ای بدستم بدهی!هنوز بعد این سال ها در کنار آن تیر چراغ برق منتظر می بینمتنمی دانم بعد از این همه دلیل برای نبودن چراهنوز پی بودنم!هنوز در دنیای مجازی پشت خطوط اینترنت همه را تو تصورمی کنمو همیشه فکر می کنم خواننده نوشته هایم خودت هستی!و عشق جز تصوری خیا